شهرنشینان زیبایی پسند هندی، فقط به زیبا بودن بسنده نمی‌کنند، آنها در هر سن و سالی که باشند، دوست دارند به‌طور افسانه‌ای، بی‌نقص به‌نظر برسند.
زیبایی به یکی از عقده‌های روانی در کشورهای آسیایی تبدیل شده و در این میان هند صاحب رکورد شده است. روزنامه‌های هندی پیش‌بینی کرده‌اند این کشور سال ۲۰۱۰ شاهد افزایش ۲۵ درصدی در این زمینه خواهد بود.
امروزه، بسیاری از خانواده‌های متمول و متوسط هندی، خواهان تغییر اجزای صورت خود هستند و جراحی ترمیمی انجام می‌دهند. حتی بسیاری از بیماران نومیدانه به مرکز لیزر آمریکا مراجعه می‌کنند و خواهان رفع برآمدگی یا فرورفتگی‌های ریز و کوچک هستند.
متخصص پوست، دکتر‌ام ام آمر آزاد، می‌گوید: درمان فرکسل (FRAXEL) پوست، یکی از آخرین متدها در دنیاست. تنها ۲ یا ۳ سال است که این روش در دنیا و ۲ تا ۳ ماه است که در هند مورد استفاده قرار می‌گیرد. درام ویر یاداو، بیماری است که در این باره می‌گوید: من ۶۰ سال دارم اما از لحاظ جسمی، فکر نمی‌کنم بیش از ۳۵ تا ۴۰ ساله باشم، بنابراین می‌خواهم صورتم هم به اندازه جسمم جوان باشد و نمی‌خواهم چهره‌ام بیش از این به‌نظر بیاید.
برای جوان‌تر به‌نظر رسیدن، فقط کرم و پماد کافی نیست. این جراحی تقریبا بدون درد، باعث کاهش ترس از جراحی در بین زیبایی پرستان شده است.

درمان فرکسل می‌تواند نقاط میکروسکوپی پوست را با استفاده از اشعه متمرکز لیزر مورد هدف قرار دهد و سلول‌های پوستی پیر و آسیب دیده را از بین ببرد. با درمان لایه زیرین سطح پوست، فرآیند طبیعی خود درمانی بدن تحریک می‌شود و پوست تازه و سالم به جای پوست آسیب دیده رشد می‌کند. بهترین نکته در این مورد این است که این نوع عمل جراحی هیچ گونه عوارض جانبی ندارد و تقریبا بعد از ۳ هفته، نتیجه عمل مشخص می‌شود.
اما قیمت جوان‌تر شدن، به صورت جلسه‌ای محاسبه می‌شود و داوطلبان این نوع عمل جراحی باید جلسه‌ای ۲۵ هزار روپیه بپردازند و هر بیمار به ۳ تا ۵ جلسه درمانی احتیاج دارد. البته کسانی که از نتیجه راضی نباشند، باید عمل جراحی دیگری برای لیفتینگ (کشیدن پوست) صورتشان انجام دهند که در این صورت، هزینه دیگری هم متقبل خواهند شد.
دکتر سونیل چودهاری، جراح زیبایی می‌گوید: آخرین تغییرات در عمل لیفتینگ صورت، استفاده از روشی نسبتا تهاجمی به نام «بخیه نیمه سطحی» است. در این روش، از کاغذهای چروک پُرکن استفاده می‌شود که به جای استفاده از روش قدیمی، روی خط رویش موها قرار می‌گیرند. او در مورد این عمل این گونه توضیح می‌دهد: بخیه‌ها گره‌هایی دارند که اصولا در بافت فرو می‌روند که در قسمت زیرین صورت، در برش کوچکی که در خط رویش موها ایجاد شده، قرار می‌گیرند و اثر زخم قابل رویت نیست؛ به همین ترتیب بخیه‌ها در سطح زیر پوست صورت قرار می‌گیرند و همان جا ثابت می‌شوند.
دکتر چودهاری همچنین می‌افزاید: پیشرفت دیگری که ایجاد شده در مورد ایمپلنت‌های سیلیکونی جدیدی است که هفته گذشته به هندوستان رسیده است. این ایمپلنت‌های جدید دارای ژل‌های چسبناکی هستند که به مدل‌های قبلی هیچ شباهتی ندارند. در واقع ژل‌های سیلیکونی قدیمی در حال حاضر حالت چسبندگی دارند و این بدین معناست که حتی درصورت شکستن ایمپلنت سینه، نمی‌افتند و در این مورد، سایز ایمپلنت‌ها حین عمل جراحی قابل تنظیم است. شهرنشینان زیبایی پسند هندی، فقط به زیبا بودن بسنده نمی‌کنند، آنها در هر سن و سالی که باشند، دوست دارند به‌طور افسانه‌ای، بی‌نقص به‌نظر برسند. در واقع به‌نظر می‌رسد در جامعه امروز هند، زیبایی بر سلامت حکمفرماست!